In mijn leven heb ik veel ervaringen opgedaan die diepe wonden hebben achtergelaten. Die ervaringen brachten me op een lange weg van heling. Ik heb verschillende vormen van therapie gevolgd, van gesprekken met psycholoog tot traumatherapeut. Deze therapieën hebben mij zeker geholpen om alles in mijn hoofd op een rij te zetten.
Ik leerde begrijpen wat er was gebeurd.
Ik leerde methodes om ermee om te gaan.
Ik leerde mijn brein hoe het situaties kon plaatsen en verwerken.
En toch… voelde ik me nog steeds niet écht dichtbij mezelf.
Hoewel ik rationeel veel begreep, bleef er iets knagen. Alsof mijn hoofd het snapte, maar mijn lichaam en gevoel nog niet volledig mee waren. Ik functioneerde beter, maar voelde me niet werkelijk verbonden met wie ik diep vanbinnen ben.
Toen kwam ik in aanraking met energetisch werk.
Voor het eerst werd ik uitgenodigd om niet verder te denken, maar te voelen. Om mijn aandacht te verplaatsen van mijn hoofd naar mijn lichaam en mijn innerlijke beleving. Daar ontdekte ik iets essentieels: door naar mijn gevoel te gaan, kom je dichter bij jezelf.
In plaats van gevoelens weg te stoppen, te analyseren of te controleren, leerde ik erdoorheen te gaan. Te voelen wat er werkelijk speelde, zonder oordeel. Juist daar begon voor mij een diepere vorm van heling.
Dat wil niet zeggen dat andere therapievormen niet waardevol zijn. Integendeel — ze hebben mij gebracht tot waar ik nu sta. Maar voor mij was energetisch werk de sleutel om de verbinding met mezelf te herstellen. Het bracht me uit mijn hoofd en terug in mijn lichaam, terug naar mijn gevoel.
En precies dát is waarom energetisch werk mij zo raakt — en waarom ik dit pad met zoveel liefde bewandel.